Αναγνώστες

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

ΘΥΜΑΣΑΙ ΟΤΑΝ ΗΣΟΥΝ ΜΩΡΟ ....(ΑΡΧΕΙΟ 23-5-2010)


Οταν ήμουν μωρό είχε γίνει ένα περιστατικό που καθώς ήμουν για άλλαγμα πάνας, επειδή ήμουν ζωηρός και έκανα τρέλες, τινάχθηκα και έπεσα κάτω στο μάρμαρο। Οι γονείς μου μου λένε ότι πήγαμε στο νοσοκομείο, αλλά διαπιστώθηκε ότι δεν είχα ούτε γρατζουνιά। Εγώ όμως ούτε που το θυμάμαι। Οπως και άλλα περιστατικά καλά ή άσχημα.
Την πρώτη περίοδο ζωής μας δεν μπορούμε να θυμηθούμε σχεδόν τίποτε। Αυτό γίνεται γιατί, ο φλοιός, το τμήμα του εγκεφάλου μας που γίνονται οι πιο σημαντικές λειτουργίες που αφορούν την μάθηση, δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί। Το πρώτο χρονικό διάστημα της ζωή μας, τα περιστατικά που συμβαίνουν, τα ζει ο άνθρωπος ως μορφή παρόμοια με του ονείρου। Αργότερα περίπου στα τρία χρόνια χάρη στην γλώσσα, τα συμβάντα και αυτά που βιώνει γίνονται συγκεκριμένα।Καθώς μεγαλώνουμε, τα παιδιά μαθαίνουν να ξεχωρίζουν τα παλιά από τα πιο πρόσφατα περιστατικά। Σ' αυτό βοηθούν και οι γονείς οι οποίοι μιλώντας στο παιδί για την ζωή του και το πως ήταν πριν, το προτρέπουν ώστε να αρχίσει να δίνει μια συγκεκριμένη μορφή στις αναμνήσεις του। Αρχίζει λοιπόν η καταγραφή στο μυαλό μας ,συγκεκριμένων καταστάσεων που πρώτα θεωρούμε αναμνήσεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου